Stad Roeselare: Afval

Afval

Vlaanderen is dé toonaangevende regio in de wereld als het gaat over afvalinzameling en –verwerking. En dat is maar goed ook! Vele soorten afval zijn gevaarlijk voor de volksgezondheid.
In ons kleine, drukbevolkte landje hebben we ook geen ruimte om grootschalige stortplaatsen aan te leggen zoals in sommige andere landen. Het zomaar wegstoppen van afval is trouwens niet alleen een ongelooflijke verspilling van grondstoffen en energie, niets zit definitief onder de grond.
De afbraak van organisch afval kan voor verzakkingen en brandbare gassen zorgen, terwijl giftig en gevaarlijk afval in het grondwater kan terechtkomen.

Daarom wordt het afvalbeleid gestoeld op de Ladder van Lansink. Deze ‘ladder’ geeft weer welke stappen in het afvalbeleid prioriteit moeten krijgen.
In aflopende volgorde van voorkeur komt het hier op neer:

Afval voorkomen (preventie)
Geen afval is het beste afval. Kiezen voor onverpakte of losse groenten en fruit voorkomen heel wat afval.
Hergebruiken
Producten zoals oude zetels of kastjes kunnen in het tweedehandscircuit een nieuw leven beginnen. Ook steenpuin kan perfect worden hergebruikt.
Recycleren
Als producten niet meer bruikbaar zijn, kunnen ze nog grondstoffen zoals hout of staal bevatten. Deze kunnen nog gebruikt worden bij de aanmaak van nieuwe producten. Staal, glas en aluminium bijvoorbeeld, zijn een oneindig keer hersmeltbaar voor nieuwe producten.
Verbranden
Bepaalde afvalstoffen kunnen technisch gezien niet gerecycleerd worden en moeten dan op een milieuverantwoorde manier worden verbrand. Voor onze streek gebeurt dit hoofdzakelijk in de verbrandingsoven van MIROM, onder de strengste milieunormen.
Storten
Pas als de afvalstof niet verbrand kan worden, mag die gestort worden. Voorbeelden zijn gips, porselein, pyrex-glas en asbest.

Het Vlaams afvalbeleid wordt geregeld door de OVAM, de openbare Vlaamse AfvalstoffenMaatschappij. De afvalwetgeving wordt beschreven in het Decreet van 2 juli 1981 betreffende het voorkomen en beheer van afvalstoffen, afgekort Afvalstoffendecreet en het Vlaams Reglement inzake Afvalvoorkoming en Afvalbeheer van 17 december 1997, afgekort VLAREA.

De plaats van IVRO en MIROM in het afvalbeleid

De ophaling en verwerking van afval is financieel en logistiek een zeer ingewikkelde opdracht. Daarom werd al in 1976 IVRO, de intercommunale voor vuilverwijdering van Roeselare en Ommeland opgericht. De huisvuilverbrandingsoven werd gebouwd en dat was de start van de ophaling van restafval.

Omdat het onmogelijk is om alles huis-aan-huis op te halen, werden later (midden jaren ’80) de containerparken opgericht.

In oktober 1997 werd gestart met de ophaling van PMD en papier en karton.

Met het aanscherpen van de normen voor de rookgassen van de verbrandingsovens eind jaren ’90 (onder andere door de problemen met dioxines), sloten heel wat verbrandingsovens in Vlaanderen de deuren.
Afval werd langzaamaan ook meer en meer selectief ingezameld en de gigantische kosten voor hoogtechnologische rookgaszuiveringsinstallaties werden voor veel gemeenten of intercommunales te zwaar om alleen te dragen. Er bleven uiteindelijk maar een paar afvalverbrandingsovens over die technologisch ver genoeg stonden om aan de normen te voldoen. De verbrandingsoven Roeselare was daar één van.
Schaalvergroting was dus ook hier nodig en eind 2005 sloot IVMO, intercommunale voor Menen en Ommeland haar verbrandingsinstallatie. De investeringskosten waren te groot geworden voor de drie gemeenten alleen. Er werd gekozen om te fuseren met IVRO tot MIROM (Milieuzorg Roeselare en Menen)
MIROM omsluit nu 15 gemeenten.
Meer info over MIROM en de huisvuilverbrandingsinstallatie vind je op hun website.

Verschillende soorten afval, van verschillende bronnen

Mei 2012